Ιδέες για αξιοκρατική αξιολόγηση των ιατρών

Ο μεγάλος φόβος δεν είναι η αξιολόγηση των ιατρών. Και σε κάθε άλλο επάγγελμα. Ο φόβος είναι αν θα γίνει αξιοκρατικά η αξιολόγηση των ιατρών.

Οι γιατροί μπορούν να αξιολογηθούν από τις σπουδές που έχουν κάνει. Από τις δημοσιεύσεις που έχουν κάνει. Από τους ασθενείς που έχουν θεραπεύσει. Να γράφουν οι ασθενείς υποχρεωτικά αξιολόγηση των θεραπόντων ιατρών μόλις παίρνουν εξιτήριο από την κλινική. Από την τελική διάγνωση και τη διάρκεια της θεραπείας. Από τα ιατρικά λάθη ή παραλείψεις που έχουν γίνει. Από την απόδοσή τους.

Κατά τη διάρκεια της εφημερίας, πόσους ασθενείς βλέπει ο καθένας, τι εξετάσεις τους δίνει, τι διάγνωση δίνει και αν οι ασθενείς θεραπεύονται ή ξαναγυρίζουν και πόσες φορές μέχρι να θεραπευτούν. Στην κλινική σε πόσους ασθενείς είναι ο θεράπων ιατρός και πόσες καταστάσεις απειλητικές για τη ζωή έφερε εις πέρας.

Πόσες εγχειρήσεις έκανε ως βασικός χειρουργός. Αν κάποιος δεν έκανε πολλές να τιμωρείται ο προϊστάμενός του που δεν του έδωσε χειρουργεία. Πόση ώρα αφιερώνει στον κάθε ασθενή. Αν αφιερώνει λίγη ώρα να είναι αρνητικό.

Για να γίνει σωστή αξιολόγηση θα πρέπει να είναι όλα μηχανογραφημένα και περασμένα σε υπολογιστές. Με το πάτημα ενός κουμπιού να προκύπτουν τα στοιχεία του καθενός. Να μπορεί να τα βλέπει και ο ίδιος.

Τα ίδια ισχύουν και για τους εκπαιδευτικούς και με το ίδιο πνεύμα πιστεύω μπορεί να γίνει αξιολόγηση σε όλα τα επαγγέλματα. Με βάση την ικανοποίηση του πελάτη, την κατάρτιση, την αποδοτικότητα, την προσπάθεια και την εργατικότητα.