Eκπαιδευτικό σύστημα = στερεότυπα και καλούπια

Το εκπαιδευτικό σύστημα μας τρώει τα χρόνια. Το εκπαιδευτικό σύστημα είναι χρονοβόρο και απάνθρωπο! Δεν είναι λογικό για συνολική ύλη 300 σελίδων να κάνεις 6 χρόνια γυμνάσιο – λύκειο.

Ούτε γίνεται να είσαι καθιστός για 6 ώρες σε μια καρέκλα, αμίλητος σαν άβουλο αντικείμενο, και να σου πιπιλίζουν τα αυτιά οι δάσκαλοι με την υπαγόρευση του μαθήματος.

Δε γίνεται να είσαι απλά ένα παπαγαλάκι όσων σου λένε. Όσο για τις εξετάσεις, προάγουν την αποστήθιση και όχι την κριτική σκέψη.

Το λύκειο έπρεπε να μην έχει υποχρεωτικές παρουσίες και να δίνεται έμφαση στον σχολικό επαγγελματικό προσανατολισμό. Δηλαδή κάθε 3 μέρες να πηγαίνουν επίσκεψη σε διαφορετικό επαγγελματικό χώρο, ώστε οι μαθητές να γνωρίσουν το κάθε επάγγελμα από κοντά.

Πιο λογικό θα ήταν να ξεκαθαρίσουμε ότι για να πάρει κάποιος απολυτήριο λυκείου θα πρέπει να έχει συγκεκριμένη γνώση από συγκεκριμένα επιστημονικά πεδία (συγκεκριμένη ύλη σε συγκεκριμένα μαθήματα). Αν κάποιος έχει αυτές τις γνώσεις από την 3η γυμνασίου, τότε να παίρνει απολυτήριο λυκείου στο γυμνάσιο. Στη συνέχεια να έχει δικαίωμα να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο.

Ευνοημένοι γενικά είναι αυτοί που παρακάμπτουν το εκπαιδευτικό σύστημα: παιδιά που ονομάζονται ιδιοφυίες, στην ουσία κινούνται έξω από το εκπαιδευτικό σύστημα. Δεν πηγαίνουν σχολείο και μαθαίνουν τα μαθήματά τους στο σπίτι με δασκάλους ή τους γονείς τους.

Φυσικά δεν είναι εξυπνότεροι από τους άλλους! Μαθαίνουν την ύλη που χρειάζεται και επιχειρούν να γίνουν δεκτοί στο πανεπιστήμιο στα 14 ή 16. Γιατί όχι; Τα παιδιά 12 και 14 χρονών μπορούν να αντιληφθούν και να μάθουν τα πάντα. Πιστεύω ότι μπορούν να μπουν ιατρική στα 14 χωρίς κανένα πρόβλημα νοημοσύνης.

Επίσης, ο πλουσιότερος άνθρωπος του πλανήτη, ο Bill Gates, παράτησε το Χάρβαρντ για να ιδρύσει τη Microsoft. Κατάλαβε τα σημεία των καιρών και είδε ότι έπρεπε να βγει από το εκπαιδευτικό σύστημα για να τα καταφέρει!

Επίσης η πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έπρεπε να είναι ελεύθερη. Ο καθένας να εισάγεται σε όποια σχολή θέλει. Εκεί όμως, οι απαιτήσεις να είναι όπως του επαγγελματία, ώστε να καταλάβει ο καθένας αν μπορεί να ανταπεξέλθει στο συγκεκριμένο επάγγελμα.

Οι εξετάσεις του πανεπιστημίου πρέπει να είναι προσανατολισμένες στην απόκτηση βασικών γνώσεων που θα είναι άμεσα χρήσιμες και θα ζητηθούν από την πρώτη μέρα που θα πάει στην εργασία του. Δεν πρέπει να απαιτούν την απομνημόνευση βιβλίων – τηλεφωνικών καταλόγων και να ζητούν τις πιο απίθανες και ανούσιες λεπτομέρειες.