Ένας πιθανός μηχανισμός της εξέλιξης των ειδών

Έχω την αίσθηση ότι ο μηχανισμός της εξέλιξης και της διαφοροποίησης των ειδών δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της πίεσης των περιβαλλοντικών παραγόντων στο γενετικό υλικό και στις προϋπάρχουσες μεταλλάξεις.

Σίγουρα με βάση την περιβαλλοντική πίεση επικρατούν και επιζούν συγκεκριμένες μεταλλάξεις. Αλλά μου φαίνεται ότι όλα αυτά είναι αμφίδρομα. Δηλαδή έχω τη διαίσθηση ότι και το γενετικό υλικό τροποποιείται και κληρονομείται λαμβάνοντας υπόψη και το περιβάλλον.

Δηλαδή αν κάποιος μένει σε ηλιόλουστα θερμά κλίματα και έχει σκούρο δέρμα και μεταναστεύσει στο βορά, έχει την τάση να αποκτήσει απογόνους που θα φέρουν γενετικό υλικό που ανταποκρίνεται σ’ αυτό το περιβάλλον: ανοικτό χρώμα δέρματος επειδή δε χρειάζεται να παραχθεί μελανίνη, και μικρή μύτη για να περιορίσουν τις απώλειες σε θερμότητα.

Θεωρώ ότι η κληρονόμηση αυτών των χαρακτηριστικών δε γίνεται τυχαία, αλλά τα γονίδια για ανοικτό δέρμα και μικρή μύτη έχουν προτεραιότητα στην κληρονόμηση στα βόρεια κλίματα, έναντι των γονιδίων για σκούρο χρώμα και μεγάλη μύτη και δεν κληρονομούνται τυχαία στους απογόνους.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρχουν αυτές οι δύο γενετικές επιλογές στον γονέα. Οι γαμέτες που παράγονται από τους γονείς έχουν σε μεγαλύτερο ποσοστό τα γονίδια που ευνοούν την επιβίωση στο συγκεκριμένο περιβάλλον. Άρα δεν είναι τυχαία η γονιδιακή σύσταση των γαμετών.

Ίσως και τα ίδια τα γονίδια να συμπεριφέρονται ως επικρατούντα ή υπολειπόμενα χάρη στη βοήθεια ειδικών πρωτεϊνών που συνδέονται με το DNA και το μεθυλιώνουν και καθορίζουν ποιο γονίδιο θα επικρατήσει με βάση τους περιβαλλοντικούς παράγοντες.

Ο μηχανισμός της εξέλιξης των ειδών ακόμη δεν είναι γνωστός και χρειάζεται περαιτέρω έρευνα σε μοριακό επίπεδο για να αποκαλυφθεί.