Τα αρχαία χρόνια ο πόλεμος γινόταν για την εδαφική κυριαρχία. Σήμερα για ποιο λόγο γίνονται πόλεμοι;

Ο πόλεμος και η μιζέρια είναι η μοίρα της ανθρωπότητας;

Τα κράτη σιγά σιγά ενώνονται σε 5 υπερδυνάμεις: ΗΠΑ, Ρωσία, Ευρώπη, Κίνα, Ιαπωνία. Έτοιμοι να φαγωθούν ξανά στο όνομα της κυριαρχίας.

Γιατί δε κάνουν μια παγκόσμια κοινότητα με ένα συμβούλιο που να νοιάζεται για τον πλανήτη στο σύνολό του; Να ανοίξουν τα σύνορα όλου του κόσμου και ο καθένας να πάει εκεί που θέλει.


Αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει να βελτιωθούν οι συνθήκες σε όλες τις χώρες, ώστε να αποτραπεί η αθρόα μετανάστευση σε λιγοστούς προορισμούς με υψηλό βιοτικό επίπεδο. Τότε η ανθρωπότητα θα μπορέσει να δώσει τα λεφτά της στην έρευνα, προωθώντας την ευημερία των πολιτών.

Και θα μου πείτε: τα οικονομικά συμφέροντα τι θα γίνουν; Δε θα υποδαυλίζουν τον πόλεμο μεταξύ των περιοχών για μια πετρελαιοπηγή; Έτσι και αλλιώς, όποιος και να κερδίσει οι πολυεθνικές εταιρίες θα εκμεταλλευτούν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και όχι οι κάτοικοι της χώρας. Αυτός δεν είναι πόλεμος κρατών και πολιτών! Είναι πόλεμος μεταξύ των πολυεθνικών! Αφήστε τους να βγάλουν τα μάτια τους μόνοι τους.

Ζούμε στον ίδιο πλανήτη και η συνείδησή μας θα πρέπει να είναι παγκόσμια. Είμαστε πολίτες της γης! Τι περιμένουμε για να ενωθούμε όλοι μαζί; Την απειλή από το διάστημα; Για να ενωθούν όλοι οι λαοί θα πρέπει να έχουμε πόλεμο με εξωγήινους;

Οπότε γίνεται πλέον κατανοητό ότι σκοπός της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν πρέπει να είναι το αντίπαλο δέος απέναντι στoυς Αμερικάνους, Ρώσους και Κινέζους, παρά η αρχή του μηνύματος αλληλεγγύης που θα φτάσει σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Σ’ αυτό βοηθά και η ιστορία της Αμερικής: Ενώ μπορούσαν να διασπαστούν σε 1000 κράτη, παρέμειναν ενωμένοι και δημιούργησαν μια ισχυρή οικονομία. Σε λίγα χρόνια ο χάρτης της Ευρώπης θα θυμίζει αυτό τον ΗΠΑ…

Αν υπάρχει μια αναταραχή με μια γειτονική χώρα, τότε έχει νόημα να πολεμήσουμε;

 Εγώ θα έλεγα όχι και εξηγώ ευθύς αμέσως…

 

Για να γίνει μία διαμάχη μεταξή κρατών θα πρέπει να υπάρχει μια εδαφική διαφορά η οποία εν τέλει μεταφράζεται και σε χρήμα.

 

Πλέον δεν χρειάζεται να κατακτήσεις μια χώρα! Μπορείς απλά να την αγοράσεις! Δεν χρειάζεται πλέον να επιβάλλεις τον πολιτισμό σου σε μια άλλη χώρα. Μπορείς μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης να τον διοχετεύσεις.

 

Δηλαδή πλεόν δεν χρειάζεται να πολεμήσεις για να πάρεις εδάφη. Μπορείς να τα αγοράσεις! Πλεόν η αγορά έγινε παγκόσμια. Μπορείς να πάρεις σπίτι οπουδήποτε αρκεί να έχεις τα χρήματα. Μπορείς να αγοράσεις ακόμη και ολόκληρα νησιά!

 

Άρα γιατί να κάνεις πόλεμο;

Η εξήγηση είναι μία: για τους φυσικούς πόρους και κυρίως για το πετρέλαιο!

 

Άρα δύο χώρες θα βρεθούν στα πρόθυρα του πολέμου για το πετρέλαιο; Και γιατί να μην το εκμεταλλευθούν από κοινού και να μην πολεμήσουν; Ο πόλεμος δείχνει πάντα ξένο δάκτυλο. Μία ξένη εταιρία πετρελαίου θα ήθελε πολύ να μαλώνουν δύο χώρες μεταξύ τους για το πετρέλαιο που υπάρχει στα εδάφη τους και με αυτό τον τρόπο να κλείσει μια πολύ ευνοϊκή συμφωνία για την ίδια! Αν οι χώρες ζούσαν ειρηνικά θα ζητούσαν πολύ περισσότερα κέρδη από το πετρέλαιο!

 

Άρα τον πόλεμο τον υποδαυλίζουν αυτοί που θέλουν να εκμεταλλευθούν μία χώρα για δικό τους όφελος!

 

Τα αρχαία χρόνια ο πόλεμος γινόταν για το έδαφος και για την πόλη του καθενός. Τώρα που ο καθένας μπορεί να ζήσει οπουδήποτε δεν υπάρχει λόγος για εδαφικό πόλεμο από τους πολίτες. Αυτοί που θέλουν να κάνουν πόλεμο είναι πλέον μόνο εταιρίες πετρελαίου και όπλων.

 

Από έναν τέτοιο πόλεμο οι πολίτες των χωρών πεθαίνουν, βγαίνουν καταχρεωμένοι και καταστρέφονται οι περιουσίες τους. Άρα οι πολίτες δεν έχουν κανένα λόγο να κάνουν πόλεμο. Οι εταιρίες πετρελαίου βγαίνουν ευνοημένες με συμβόλαια εκμετάλλευσης του πλούτου των χωρών και με πολύ καλούς όρους. Οι εταιρίες όπλων βγαίνουν ευνοημένες γιατί πουλάνε τα όπλα τους.

 

Άρα σε έναν τέτοιο πόλεμο γιατί να συμμετάσχεις; Δεν έχεις κανένα λόγο!

 

Ο μόνος λόγος που αξίζει ένας πολίτης να εξεγερθεί και όχι να κάνει πόλεμο, είναι για να διεκδικήσει τη δημοκρατία, την ελευθερία του λόγου, τη διαφορετικότητά του, τον σεβασμό, την εκπροσώπηση στους θεσμούς της χώρας του.

 

Άρα σε πόλεμο μεταξύ  κρατών δεν έχω κανένα λόγο να συμμετέχω για να πεθάνω και να κερδίζουν οι εταιρίες πετρελαίου, ενώ έχω πολλούς λόγους για να συμμετέχω σε πορείες και διαδηλώσεις που γίνονται μέσα στη χώρα μου για τη βελτίωση της δημοκρατίας και της αξιοκρατίας και του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων.